Menu

تفاوت پیچ و مهره‌های آستنتیک و مارتنزیتیک

پیچ و مهره‌های فولادی ضد زنگ در دنیای مدرن صنعت انقلابی کردند. این اتصال دهنده‌ها، تاثیر شگفت انگیزی بر ساخت و ساز، مهندسی و بسیاری از صنایع پر رونق دنیا دارند. متخصصین و مهندسان دریافتند که افزودن کمی کروم و چند ماده دیگر، آلیاژهای فولادی را به شدت در برابر خوردگی مقاوم می‌کند. این اختراع به نوبه خود، باعث بهبود قابل ملاحظه‌ای در زمینه یکپارچگی ساختاری پروژه‌ها و برنامه‌های کاربردی متناسب با خوردگی فلزات شده است.

در این متن می‌خواهیم که نگاهی متفاوت به پیچ و مهره‌های ضد زنگ از نظر میزان خوردگی‌ها در نوع آستینیک یا مارتنیزتیک داشته باشیم. این مشخصه‌ می‌تواند به شما در انتخاب مناسب هر کدام از انواع پیچ و مهره آلن استاد بولت، کبریتی و استیل کمک کند. همچنین در ادامه متن برای شما از تاثیر دما بر روی انواع پیچ‌ها می‌گوییم.

پیچ و مهره‌های فولادی ضد زنگ آستنتیک / فولاد ضد زنگ 302 تا 316

خانواده پیچ و مهره‌های فولادی ضد زنگ آستنتیک به علت میزان بالای کروم خود در صنعت، بسیار مقاوم شناخته می‌شوند. این قطعات برای رسیدن به مقاومت نسبی بالا در برابر خوردگی، به افزودن مقدار کمی از مواد نیاز دارند. همچنین نیکل موجود در فولادهای آستنتیکی، دوام بالایی نسبت به فشار فیزیکی قبل از شکستگی ارائه می‌دهند. با این حال با وجود افزایش مقاومت می‌توانید، آن‌ها را با یک فولاد درجه 2 یا 3 مقایسه کنید؛ اما هرگز به مقاومت فولادهای سخت درجه 5 نخواهند رسید.

فولاد ضد زنگ مارتنزیتیک – فولاد ضد زنگ 410 و 416

خانواده پیچ‌های فولادی مارتنزیتی، نقاط قوت بیشتری را ارائه می‌دهند؛ اما مقاومت کمتری در برابر خوردگی دارند. بنابراین، پروژه‌هایی که به حداقل میزان خوردگی نیاز دارند، به طور ایده آل می‌توانند از مزایای گروه فولاد ضد زنگ مارتنزیتی بهره‌مند شوند.

اگر شما نیاز به درک بیشتر پیچ‌ها و میله‌های ریسمانی فولادی ضد زنگ یا اتصالات دریایی دارید؛ با پشتیبانی دیاکو تماس بگیرید و با مشاوران ما صحبت کنید تا آگاهی خود را زمینه ویژگی‌هایی که این قطعات دارند، ارتقا دهید.

آیا دما می‌تواند مقاومت اتصالات را تحت تاثیر قرار دهد؟

هر نوع مصالح ساختمانی باید قادر به مقاومت در برابر عناصری همچون مواد شیمیایی، شرایط آب و هوایی و البته درجه حرارت باشد. همه موادهای موجود در ساخت و ساز، ویژگی‌های یکسانی ندارند و بسته به نوع موادی که اتصال دهنده‌ها را تشکیل می‌دهند، درجه حرارت می‌تواند تاثیر بزرگ یا کوچکی بر مقاومت اتصال دهنده‌ها داشته باشد.

به عنوان مثال در مناطق خنک‌تر، دمای زیر صفر می‌تواند بر مقاومت و همچنین قابلیت انعطاف پذیری یک اتصال دهنده تاثیر مستقیم بگذارد که ممکن است منجر به شکنندگی آن شود. به عنوان مثال، فولادهای درجه 2 که دارای میزان کربن کمتری هستند؛ نباید در معرض سرمای شدید قرار بگیرند. موادی که اغلب در پروژه‌های ساختمانی در دماهای زیر صفر استفاده می‌شوند، تفلون‌ها هستند؛ زیرا قادر به مقاومت در برابر دمای بسیار پایین هستند.

در محیط‌های بسیار گرم، استفاده از اتصال دهنده‌هایی که فاقد آهن و مواد پلاستیکی هستند؛ توصیه نمی‌شوند. در این موارد بهتر است از اتصال دهنده‌های فولادی با میزان کربن متوسط استفاده شود.

 

Share on facebook
Facebook
Share on google
Google+
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on pinterest
Pinterest